ભારતના ઇતિહાસમાં અનેક એવા અપરાધીઓ થઈ ગયા છે જેમણે એક પછી એક નિર્દોષ લોકોનું જીવન છીનવી લીધું અને આખા દેશને હચમચાવી દીધો. આ સીરિયલ કિલર્સની ક્રૂરતા એટલી ભયાનક હતી કે તેમના કેસ આજે પણ લોકોના મનમાં ડર પેદા કરે છે. કેટલાકે ઝેર આપીને, કેટલાકે પીટીને, તો કેટલાકે બલાત્કાર પછી હત્યા કરીને પોતાની ક્રૂરતા બતાવી. આવા કિલર્સમાંથી મોટા ભાગના કિસ્સાઓમાં પીડિતો નિર્દોષ બાળકો, યુવતીઓ કે સામાન્ય લોકો હતા. આ લેખમાં અમે તમને ભારતના 10 સૌથી ખતરનાક સીરિયલ કિલર્સ વિશે જણાવીશું, જેમણે દેશના અલગ-અલગ ભાગોમાં ખૂનની શૃંખલા ચલાવી હતી. આ વાર્તાઓ માત્ર ચોંકાવનારી નથી, પરંતુ તે આપણને સમાજમાં છુપાયેલા ખતરા અને કાનૂની વ્યવસ્થાની મજબૂતાઈ વિશે પણ વિચારવા મજબૂર કરે છે. ચાલો જાણીએ આ ભયાનક કિલર્સની કહાનીઓ.
મોહન કુમાર ઉર્ફે ‘સાયનાઈડ મોહન’
કર્ણાટકનો આ કિલર કુંવારી યુવતીઓને લગ્નના લાલચ આપીને પોતાના જાળમાં ફસાવતો હતો. તેમની સાથે શારીરિક સંબંધ બાંધ્યા પછી ગર્ભનિરોધક ગોળીના બહાને સાયનાઈડની ગોળીઓ ખવડાવી દેતો. 2003થી 2009 વચ્ચે તેણે આ રીતે 20થી વધુ યુવતીઓનું કતલ કર્યું હતું. તેની ધરપકડ પછી તેણે પોતાના અપરાધ કબૂલ્યા હતા. 2013માં કોર્ટે તેને પાંચ કેસમાં મોતની સજા ફટકારી હતી.
ડોક્ટર દેવેન્દ્ર શર્મા
આયુર્વેદિક ડોક્ટર હોવા છતાં દેવેન્દ્ર શર્મા ટેક્સી ડ્રાઈવરોનો શિકાર કરતો હતો. તે પ્રવાસી બનીને ટેક્સીમાં બેસતો અને રસ્તામાં સાથીદારોની મદદથી ડ્રાઈવરની હત્યા કરીને ટેક્સી ચોરી કરી વેચી દેતો. 2002થી 2004 વચ્ચે તેણે 30થી 50 ડ્રાઈવરોને મોતને ધાટ ઉતાર્યા હતા. તેના કેસમાં અલ્પાઈન સ્ટેટ્સમાંથી અનેક મૃતદેહ મળ્યા હતા. 2008માં તેને મોતની સજા સંભળાવવામાં આવી હતી.
રેણુકા શિંદે અને સીમા ગવિત
આ બહેનોએ અનેક માસૂમ બાળકોનું અપહરણ કરીને તેમને મોતનો ઘાટ ઉતાર્યા હતા. આ બહેનો બાળકોનું અપહરણ કરીને તેમનાથી ચોરી કરાવતી અને જે બાળકો કામમાં ન આવે તેમને મારી નાખતી હતી. 1990થી 1996 વચ્ચે તેમણે 6 બાળકોની હત્યા કરી હતી. પોલીસની પકડમાં આવ્યા બાદ તેમણે ગુનાની કબૂલાત કરતા કહ્યું હતું કે, તેમને યાદ પણ નથી કે તેમણે તે પહેલાં કેટલા બાળકોને માર્યા છે.
સુરિન્દર કોલી (નિઠારી કાંડ)
નોઈડાના નિઠારી કાંડથી કોણ અજાણ છે? એક કોઠીના નોકર સુરિન્દર કોલીને 2006માં નિઠારી ગામમાંથી ગુમ થયેલા અનેક બાળકોની હત્યાના આરોપમાં ધરપકડ કરવામાં આવી હતી. તેના પર બાળકોના બળાત્કાર, અંગ તસ્કરી, બાળ શોષણ અને માનવ માંસ ખાવાના આરોપ લાગ્યા હતા. કોલીને પાંચ હત્યાઓમાં દોષિત ઠેરવવામાં આવ્યો છે.
મલ્લિકા (સાયનાઈડ મલ્લિકા)
બેંગલુરુની મલ્લિકાએ 1999થી 2006 વચ્ચે મંદિરમાં મળતી મહિલાઓને હમદર્દ બનીને સાયનાઈડ ખવડાવીને 5થી 6 મહિલાઓની હત્યા કરી હતી અને તેમની સંપત્તિ લૂંટી લીધી હતી. તે મુખ્યત્વે વિધવા અને એકલી રહેતી મહિલાઓને નિશાન બનાવતી હતી. 2012માં તેને મોતની સજા થઈ જે પછીથી આજીવન કેદમાં બદલાઈ ગઈ હતી.
એમ. જયશંકર (લેડી કિલર)
તમિલનાડુ અને કર્ણાટકમાં 2008થી 2011 વચ્ચે તેણે 30થી વધુ બલાત્કાર અને 15 હત્યાઓ કરી હતી. તે મહિલાઓને જ શિકાર બનાવતો હતો. જેલમાંથી બે વાર ભાગી ગયો હતો અને 2018માં જેલમાં જ આત્મહત્યા કરી લીધી હતી.
ગૌરી શંકર ઉર્ફે ‘ઓટો શંકર’
ગૌરી શંકર, જેને ઓટો શંકર તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, તે ચેન્નાઈમાં એક ઓટો ડ્રાઈવર હતો. 1988માં છ મહિનાના સમયગાળા દરમિયાન, તેણે નવ કિશોરીઓનું અપહરણ કરીને હત્યા કરી હતી. 1995માં તેને મૃત્યુદંડની સજા ફટકારવામાં આવી હતી. ફાંસીની સજાના એક મહિના પહેલા, તેણે કબૂલાત કરી હતી કે તેણે રાજકારણીઓના કહેવાથી અપહરણ કરાયેલી છોકરીઓની હત્યા કરી હતી જેમણે તેમના પર બળાત્કાર કર્યો હતો.
આર.વી. રમણી ઉર્ફે ‘સાયનાઈડ રમણી’
ચેન્નઈની આ મહિલા 2000ના દાયકામાં મંદિરમાં ભક્તોને સાયનાઈડયુક્ત પ્રસાદ આપીને લૂંટ કરતી હતી. તેણે અનેક લોકોનું કતલ કર્યું હતું. તેને પણ મોતની સજા થઈ હતી.
સ્ટોનમેન (મુંબઈ)
મુંબઈનો કુખ્યાત ખૂની સ્ટોનમેન તરીકે જાણીતો હતો. 1989માં, મુંબઈમાં નવ લોકોની આવી જ રીતે હત્યા કરવામાં આવી હતી. તેમના માથા મોટા પથ્થરથી કચડી નાખવામાં આવ્યા હતા. હજુ પણ એ સ્પષ્ટ નથી કે બધી હત્યાઓ એક જ વ્યક્તિ દ્વારા કરવામાં આવી હતી કે,પછી એક જ વ્યક્તિથી પ્રેરિત થઈને અલગ અલગ વ્યક્તિઓએ એક જ હત્યા કરી હતી.
બીયર મેન (મુંબઈ)
2006થી 2007માં મુંબઈના ચેમ્બુર વિસ્તારમાં 7 લોકોનું કતલ થયું અને દરેક લાશ પાસે બીયરની બોટલ મળી. આ કેસ હજુ અનસોલ્વ્ડ છે અને તેને મુંબઈના અનસોલ્વ્ડ સીરિયલ કિલિંગ્સમાં ગણવામાં આવે છે. આ સીરિયલ કિલર્સની ક્રૂરતા આજે પણ સમાજને ચેતવણી આપે છે કે અપરાધીઓ કોઈપણ વેશમાં છુપાયેલા હોઈ શકે છે. આવી ઘટનાઓથી બચવા માટે વ્યક્તિગત સુરક્ષા અને પોલીસની ત્વરિત કાર્યવાહી અત્યંત જરૂરી છે.
